„Dziedzictwo – Źródło Tożsamości” to hasło kolejnej, XXII edycji Europejskich Dni Dziedzictwa w Polsce. 13 września w Domku Tkaczki otwarta została wystawa „Biołe Portki”. Na wystawie są tkaniny, narzędzia i krosna do których można zasiąść i tkać.
Tytułowe biołe portki i pranie
Stroje Gospodyni i Gospodarza
Tkaczka Wiktoria
Czesanie lnu
Goście, Goście…
więcej zdjęć na stronie Gminy Bliżyn
„Dziedzictwo – źródło tożsamości” – to hasło kolejnej, XXII już edycji Europejskich Dni Dziedzictwa w Polsce.
„Tak uniwersalny temat może być interpretowany i powiązany z wieloma aspektami, które czerpią z naszej wspólnej przeszłości, jak poczucie przynależności do własnej społeczności czy narodu, więź z historią, językiem, tradycją i rodziną. Tożsamość daje szansę zrozumienia szerszego kontekstu relacji z otoczeniem a co za tym idzie umożliwia bardziej świadome obcowanie z zabytkiem.”
więcej na stronie EDD
Zapraszamy 13 września o godz. 15:00 na otwarcie wystawy Biołe Portki. Na wystawie będzie można zobaczyć tkaniny i narzędzia do obróbki lnu ze zbiorów Muzeum Dawnej Wsi „Domek Tkaczki”.
Od kwietnia do sierpnia na terenie gminy Bliżyn realizowany był projekt „Na bliżyńskim szlaku – organizacja warsztatów artystycznych” finansowany w ramach działania 413 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju objętego PROW na lata 2007-2013”, podpisanej pomiędzy Samorządem Województwa Świętokrzyskiego a Powiatem Skarżyskim. Partnerem projektu było Stowarzyszenie RDEST.
Dzieci i młodzież zapoznawały się z dawnymi ginącymi zawodami: tkaczki, garncarza i rymarza oraz fotografowały i jeździły konno.
Warsztaty fotograficzne poprowadził Andrzej Adamczyk, była to praktyczna nauka fotografowania przedmiotów użytkowych, elementów zanikającej kultury ludowej w celu profesjonalnej prezentacji i zachowania ich obrazu dla potomnych.
Uczestnicy projektu poznawali tajemnice garncarstwa w warsztacie garncarskim pana Jarosława Rodaka w Rędocinie, członka Stowarzyszenia Twórców Ludowych, kontynuatora tradycji rzemieślniczej i artystycznej garncarstwa. Laureata nagrody im. Oskara Kolberga „Za zasługi dla kultury ludowej”.
Dużą atrakcją były konie ! Można było odbyć na nich przejażdżkę pod okiem hipoterapeutki Justyny Ostrowskiej Paszkiel a także pozować do fotografii w szlacheckim stroju. Konie uczestniczą w pokazach i paradach organizowanych przez Kielecki Ochotniczy Szwadron Kawalerii im. 13 Pułku Ułanów Wileńskich.
Przez cały tydzień w Muzeum Dawniej Wsi – Domku Tkaczki uczestnicy projektu spotykali się na zajęciach tkackich i rymarskich.
Warsztaty rymarskie były z rymarzem-siodlarzem, kolekcjonerem siodeł, strzemion oraz innych elementów końskiej uprzęży, Panem Stanisławem Paszkielem. Pasjonatem sztuki rymarstwa, ratującym stare siodła przed zniszczeniem, które wykorzystuje potem w czasie rekonstrukcji historycznych.
Tkania uczestnicy uczyli się na bardkach, ramkach i zabytkowych krosnach z Domku Tkaczki.
Powstało wiele interesujących prac, które można było obejrzeć na wystawie w bliżyńskim Zameczku.
więcej zdjęć z warsztatów na stronie Stowarzyszenia RDEST
Lato było gorące i deszczowe, wszystkie rośliny kwitły i inspirowały kolorami do tkania.
Po zakupie kolejnych, szóstych już krosien, trzeba rozbudować muzeum.
Piasek będzie na wylewkę.
Wywrotka piasku to ponad 100 taczek.
Deski na ściany i dach.
Byliśmy na Agrotravel już trzykrotnie ale pierwszy raz reprezentowaliśmy nasze Muzeum Dawnej Wsi „Domek Tkaczki”.
Targi AGROTRAVEL to propozycja dla wszystkich miłośników wypoczynku na łonie natury i wyjątkowa okazja zaprezentowania oferty firm z branży turystycznej. Wśród wystawców jest większość polskich regionów, kilkadziesiąt Lokalnych Grup Działania, Lokalne Grupy Rybackie, gospodarstwa agroturystyczne, a także instytucje, organizacje i stowarzyszenia związane z branżą turystyczną. Dodatkowymi atrakcjami dla zwiedzających są jarmark rękodzielnictwa i wyrobów artystycznych, karczmy z regionalnymi i tradycyjnymi produktami kulinarnymi oraz scena kultury, gdzie prezentują się artyści ludowi oraz konkursy.
Regionem Partnerskim tegorocznych targów AGROTRAVEL 2014 było Województwo Wielkopolskie, a Krajem Partnerskim – Ukraina, Obwód Winnicki.
„Targi AGROTRAVEL to najważniejsza wyspecjalizowana impreza wystawiennicza w Polsce, która integruje branżę turystyczną z obszarów wiejskich Polski i Europy. Są doskonałą okazją do prezentacji i promocji oferty wypoczynkowej na wsi oraz wymiany doświadczeń wśród licznych podmiotów działających w sektorze turystyki na obszarach wiejskich. Ich charakterystyczną cechą jest możliwość upowszechnienia, w jednym miejscu i czasie, wielokulturowej oferty europejskiej turystyki wiejskiej i agroturystyki. To wyjątkowe miejsce pełne barw i zapachów, przywodzące na myśl wakacyjny wypoczynek pod gruszą i wspomnienia z dzieciństwa. Co więcej to centrum spotkań potencjalnych nowych przedsiębiorców oraz partnerów do współpracy w zakresie budowania oraz rozwoju markowych i sieciowych produktów turystyki wiejskiej. Jest to swego rodzaju festiwal dziedzictwa kulturowo-krajobrazowego europejskich wsi. Z roku na rok wzrasta zainteresowanie zarówno wystawców jak i zwiedzających. Tylko podczas AGROTRAVEL 2013 ponad 23 tys. odwiedzających zapoznało się z ofertą turystyki wiejskiej i agroturystyki, którą prezentowano na ponad 160 stoiskach.
Ponadto, w programie Tragów AGROTRAVEL znajdują się takie propozycje jak:
• jarmark rękodzielnictwa i wyrobów artystycznych,
• karczmy z regionalnymi i tradycyjnymi produktami kulinarnymi,
• scena kultury, gdzie zaprezentują się artyści ludowi,
• konkursy dla wystawców i zwiedzających”
cytat ze strony agrotravel
Odwiedzali nasze stoisko Goście z Wielkopolski – Pani Kasia z Karczmy Kaliskiej.
Najpilniejszy uczeń Koziołek z Pacanowa.
W koszyku były wiktuały.
Można było posłuchać muzyki.
Przez trzy dni trwania Targów powstało kila metrów lnianej pasiastej tkaniny.
A po pracy dobre wino.
Na wielu stoiskach można było znaleźć tkaniny wykonane na krośnie .
Tkactwo świętokrzyskie.
Tkactwo ukraińskie.
Ukraińskie wyszywane makatki.
Popularna kiedyś makatka ze złotą myślą.
W uzasadnieniu decyzji znalazły się następujące słowa: „Dorobek naukowo-badawczy Oskara Kolberga dokumentujący kulturę ludową XIX wieku jest imponujący ze względu na wszechstronny zakres jego zainteresowań kulturą ludu oraz geografię badań, obejmującą Polskę przedrozbiorową i obszary ludowych kultur Ukrainy, Białorusi, Litwy, Sląska, Słowian Południowych, Łużyczan, Czechów i Słowaków”.
Henryk Oskar Kolberg stworzył dla nauki i kultury polskiej bezcenny zespół materiałów źródłowych – opracował i realizował wielki program badań folklorystycznych i etnograficznych, pozostawiając nam wielotomowe dzieło Lud. Jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, muzyka i tańce oraz ogromne archiwum rękopiśmienne. Dzieło jego przedstawia stan kultury ludowej w XIX w. z całego terytorium dawnej Rzeczypospolitej, jej zróżnicowanie regionalne i bogactwo. Żaden inny naród europejski nie ma takiego zespołu źródeł z tej epoki, zwłaszcza z zakresu muzyki ludowej, opracowanego według systematycznie realizowanego planu. Dokumentacja zgromadzona przez Oskara Kolberga już od blisko stu pięćdziesięciu lat służy, zgodnie z zamierzeniem autora, przede wszystkim naszej etnografii, folklorystyce i etnomuzykologii.
Urodził sie 22 lutego 1814 r. w Przysusze. W latach 1823–1830 był uczniem renomowanego Liceum Warszawskiego, równocześnie uczył się muzyki, m.in u J. Elsnera. W latach 1835–1836 kontynuował studia muzyczne w Berlinie. Po powrocie do Warszawy, około roku 1839, zaczął zapisywać melodie ludowe, najpierw w okolicach Warszawy, stopniowo poszerzając badania na dalsze regiony. W roku 1865 przedstawił na łamach czasopisma „Biblioteka Warszawska” swój program badań etnograficznych i opracowywania ich wyników w postaci etnograficzno-folklorystycznych monografii regionalnych. Odtąd konsekwentnie realizował tę koncepcję, wydając w latach 1865–1869 trzy tomu Ludu i szukał środków finansowych na druk tomów następnych..
W r. 1871 Kolberg przeniósł się z Warszawy w okolice Krakowa, ponieważ Krakowskie Towarzystwo Naukowe podjęło się współfinansowania Ludu. Zobowiązanie to przejęła w r. 1873 utworzona właśnie Akademia Umiejętności. Kolberg był członkiem Komisji Antropologicznej Akademii i przewodniczącym jej Sekcji Etnologicznej.
Opublikował łącznie 33 tomy Ludu i Obrazów etnograficznych, dwa tomy następne przygotował do druku. Pozostawił ogromny zespół rękopisów, zawierający głównie materiały folklorystyczne i etnograficzne i na ich podstawie wydano drukiem następne monografie. Jego Dzieła wszystkie, wydawane przez Instytut im. Oskara Kolberga w Poznaniu, obejmują także jego dorobek kompozytorski i liczą, jak dotychczas 85 tomów.
Szafa , w której znajdowały się rękopisy Oskara Kolberga.
Więcej zdjęć z Muzeum w Przysusze tu
Materiały do artykułu zostały udostępnione przez Instytut Muzyki i Tańca www.imit.org.pl
Podczas pokazów, na które wyjeżdżamy z naszymi krosnami powstają tkaniny. Z lnianych tkanin robimy między innymi ściereczki do przykrywania rosnącego ciasta na chleb a później chleba.
A do pysznego, żytniego chleba na zakwasie, z dodatkiem siemienia lnianego, gorąca herbata z cytryną.
Ze zbiorów w Muzeum
Muzeum im. Oskara Kolberga, opracowuje naukowo i eksponuje zabytki i materiały prezentujące dzieło Kolberga, zaliczane do najwybitniejszych dokonań nauki polskiej XIX wieku. Przedstawia opracowany i konsekwentnie realizowany program badań kultury ludowej ziem dawnej Rzeczypospolitej oraz jedyny tego typu zbiór źródeł i opracowań, w postaci tomów „Ludu” i „Obrazów Etnograficznych” wraz z fragmentami archiwum rękopiśmiennego.
Od 2002 r. Muzeum w Przysusze jest organizatorem ogólnopolskiej Nagrody im. Oskara Kolberga„Za zasługi dla kultury ludowej”.
Siedzibą Muzeum jest zabytkowy dwór wzniesiony przez rodzinę Dembińskich herbu Nieczuja w drugiej połowie XIX w.
Fragmenty wystawy czasowej „Ginące zawody-tkactwo”
W dniach 25 i 26 października w Ciekotach odbyła się konferencja poświęcona dziedzictwu kulturowemu wsi. W debacie zorganizowanej przez Fundację Wspomagania Wsi, Ośrodek Promowania Przedsiębiorczości w Sandomierzu oraz Centrum Edukacyjne Szklany Dom w Ciekotach uczestniczyło blisko sto osób z województwa świętokrzyskiego i północnego Podkarpacia. Celem konferencji była refleksja nad rolą i znaczeniem dziedzictwa wsi dla społeczności lokalnych. Uczestnicy konferencji mogli zapoznać się również z działalnością bliżyńskiego Muzeum Dawnej Wsi „Domek Tkaczki”. http://wszechnica.org.pl/11/142/979/o_muzeum_wsi_dawnej_domek_tkaczki
Ważną częścią konferencji była wymiana doświadczeń pomiędzy osobami i instytucjami realizującymi projekty na rzecz dziedzictwa w regionie. W czasie spotkania zaprezentowały się także instytucje mogące służyć radą i pomocą w czasie realizacji projektów.
Z wykładem wystąpił prof. Stanisław Żak znawca literatury, który mówił o wartości kultury wiejskiej, o tym że w kulturze chłopskiej istnienie określonych przedmiotów uzasadnione było ich użytecznością i jeśli coś było niepotrzebne nie przetrwało.
Leszek Gawlik z Muzeum Wsi Kieleckiej w swoim wykładzie odniósł się do ochrony i badań dawnych rzemiosł ludowych w praktyce muzeum skansenowskiego. Przekonywał, że istnieje wielka potrzeba zbierania i dokumentowania wszystkiego, co dotyczy zanikającego dziedzictwa kulturowego wsi.
Dzieci z zespołu ludowego z Ciekot.
Halina Sadecka mówiła o projekcie „Góry Świętokrzyskie naszą przyszłością”.
Irena Godyń prezentowała projekty dotyczące garncarstwa i plecionkarstwa .
Urszula Wolska (Jędrzejczyk) opowiedziała o Muzeum Dawnej Wsi „Domek Tkaczki”.
Drugi dzień spotkania w Ciekotach rozpoczął prof. Marian Pokropek, który zaprezentował przykłady dziedzictwa architektonicznego wsi województw świętokrzyskiego i podkarpackiego.
Konferencję zwieńczyły warsztaty „Organizacja przestrzeni wsi przy wykorzystaniu naturalnych materiałów”poprowadzone przez Ewę Skowerską-Kosmalską i Mariusza Kosmalskiego (Kapkazy Szkoła Wrażliwości).
Proces obróbki lnu mogli poznać uczestnicy podczas warsztatów „Zawracanie kijem Wisły. Nowe życie starych tradycji – poznaj, zrozum, zachowaj” Ireny Godyń i Haliny Sadeckiej z udziałem Urszuli Jędrzejczyk i krosien z Domku Tkaczki.
Czesanie lnu.
Międlenie lnu.
Przędzenie lnu na przęślicy.
Tkanie.
Warsztaty zakończyły się „pokazem mody”.
Zdjęcia wykonane przez Urszulę Jędrzejczyk i Joannę Kwiecień z Centrum Edukacyjnego „Szklany Dom”